دوندگانی که مسیر طولانی‌تر را می‌دوند نسبت به کسانی که مسیر کوتاه‌تری را می‌دوند تغییرات عصبی – عضلانی مفیدتری را تجربه می‌کنند.
 
به گزارش نامه نیوز، نتایج این مطالعات در مجله فیزیولوژی کاربردی منتشر شده است.
 
در این مطالعات دو گروه دونده مورد بررسی قرار گرفتند. گروه اول کمتر از ۹ مایل در هفته می‌دویدند و گروه دوم بیش از ۲۷ مایل در هفته می‌دویدند. همه این دوندگان حداقل ۶ ماه این دویدن را به صورت مرتب تجربه کردند. محققان فعالیت عضلات  ران و حرکات زانو را مورد بررسی قرار دادند.
 
آن‌ها دریافتند با توجه به اهمیت زانو در دویدن، امیدوارم بودیم که اندازه‌گیری سفتی این مفصل و فعالیت عضلات زانو بتواند تاثیر میزان دویدن بر تغییرات عصبی – عضلانی را مشخص کند. این اولین‌بار بود که چنین مطالعاتی انجام می‌شود.
 
بررسی‌ها نشان داده است که دویدن طولانی‌تر باعث می‌شود در عضلات و تاندون‌ها تغییراتی ایجاد شود که باعث کاهش مصرف انرژی در دوندگان می‌شود و در نهایت باعث می‌شود که سرعت دونده افزایش یابد.