کلانشهر تبریزاز ابتدا به عنوان شهری تجاری مطرح بوده و بدلیل قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم این شهر تبدیل به قطب تجاری ایران شده است. لذا با توجه به این امر وجود مراکز تجاری متعدد در تبریز غیر قابل اجتناب و قابل پیش بینی است. در این مبحث به معرفی مرکز خرید اسکان تبریز می پردازیم.

مجموعه تاریخی آقازاده ابرکوه با وسعت ۵ هزار متر مربع واقع در بافت قدیمی این شهر کهن که تصویر بادگیر ۲ طبقه آن بر اسکناس دو هزار تومانی نقش بسته، یکی از گنجینه‌های بی‌نظیر معماری سنتی ایران به شمار می آید که اکنون پس از دو سال مرمت و بازسازی با رعایت برترین میزان‌های مرمتی و افزودن تجهیزات کامل مطابق با الگوهای جهانی پذیرای مهمانان عزیز است.

این مجموعه ۵ بنای تاریخی شامل عمارت آقازاده، خانه سید علی آقا، خانه موسوی، خانه حسینی و خانه گبری را در بر میگیرد که ۳ خانه آن به بخش اقامتی و یک بوتیک هتل اختصاص یافته که در فاز نخست خانه بسیار زیبای موسوی با ۹ اتاق و سوئیت VIP آماده اقامت میهمانان است.
تمام اتاق‌ها دارای تسهیلات استاندارد چون تهویه مطبوع و سیستم گرمایش و سرمایش فن کویل، دسترسی به اینترنت رایگان، یخچال، تلویزیون، سشوار، لوازم بهداشتی هستند.

رستوران و کافی شاپ مجموعه که در عمارت آقازاده قرار دارد، در یک فضای دل‌باز و طاقی بلند و گچ‌بری‌های ظریف غرق در نور دلپذیر پنجره‌های رنگی اطاق ها، مهمانان را به چشیدن طعم غذاهای ایرانی و محلی در محیطی جذاب و آرام دعوت می‌کند.

پشت بام وسیع مجموعه که پنج بنا را به هم مرتبط میسازد در ۳ طبقه و با چشم انداز بی نظیر و بکر از معماری دویست سال پیش با نمایی از بادگیر هایی منحصر به فرد که هر بیننده ای را ساعت ها جذب خود می نماید.

ساختمان نوساز آشپزخانه ۴۰۰ متر مربعی در کنار مجموعه ساخته شده و به بخش قدیمی ملحق گردیده است.
 

یکی از آثار معروف مراغه؛ مقبره اوحدی مراغه ای است که محل دفن رکن الدین ابوالحسن مراغی مشهور به اوحدی مراغه ای، عارف و شاعر پارسی گوی نامدار دوره ایلخانی، صاحب مثنوی معروف جام جم است. برخی تذكره‌ نویسان وی را از جمله‌ اصحاب شیخ‌ اوحدالدّین‌ كرمانی ذكر كرده‌اند، امّا اتّخاذ تخلّص اوحدی را تنها باید ارادت معنوی شاعر به شیخ‌ اوحدّالدین‌ كرمانی دانست وگرنه اوحدی تقریباً ۳۵ سال پس از فوت اوحدّالدین پا به عرصه‌ هستی نهاده است.

موزه ایلخانی نیز در کنار این مقبره دایر است.

گفتار اوحدی نبود بی حقیقتی                

            قولش قبول کن که به اقبال ره بری

موزه جواهرات ملی ایران در خزانه بانک مرکزی ایران قرار دارد و به صورت موزه نیز استفاده می‌شود. این خزانه-موزه در ساختمان بانک مرکزی ایران در خیابان فردوسی تهران قرار دارد. بسیاری از جواهرات سلطنتی ایران از دوره صفوی، دورهٔ افشار، قاجار وپهلوی در این موزه به نمایش گذارده شده‌است. از جمله می‌توان به الماس دریای نور، جقه نادری، تاج فرح پهلوی، تاج کیانی، کره جواهر نشان، تخت طاووس قاجاری (تخت خورشید) و تخت نادری اشاره کرد. مجموعه جواهرات ملی ايران از لحاظ ارزش هنری، تاريخی و منحصر به فرد بودن در شرايطی است که حتی زبده‌ترين کارشناسان و ارزيابان جهان هم نتوانسته‌اند ارزش واقعی يا تقريبی آن را محاسبه کنند.
اشیاء و جواهرات قیمتی این خزانه 75 درصد از پشتوانه اسکناس کشور را تشکیل می دهد.

این موزه در سال 1356 فعالیت فرهنگی و هنری خود را در زمینی به وسعت دو هزار  مترمربع و پیرامون آن فضایی سبز و زیبا موسوم به پارک مجسمه با تندیس‌ هایی ارزشمند از هنرمندان پر آوازه معاصر ایران آغاز کرد.
ساختمان موزه با الهام از معماری سنتی ایران و مفاهیم فلسفی، یکی از نمونه‌ های با ارزش و کم همتای معماری نوین ایران است.
این ساختمان تلفیقی از معماری مدرن و سنتی است که با الهام از بادگیرهای مناطق حاشیه کویر ایران ساخته شده است‌. گالری موزه مکان برگزاری نمایشگاه‌ های مختلف هنری است و به هنگام برپایی هر نمایشگاه‌، یک یا دو گالری نیز به نمایش گنجینه‌ هایی از هنرمندان بزرگ جهان اختصاص می‌ یابد.
تندیس‌ هایی زیبا و با ارزش از هنرمندان معاصر همچون هنری مور، آلبرتو جیاکومتی و پرویز تناولی فضای سبز اطراف را به پارک مجسمه بدل ساخته است‌.
در دل هشتی موزه اثری از هنرمند ژاپنی، نوریوکی هاراگوچی قرار دارد که از روغن و پولاد ساخته شده‌ است. مجموعه دایمی موزه هنرهای معاصر تهران حدود سه هزار  اثر ارزشمند است که به نخبگان دیروز و امروز هنرهای تجسمی ایران و جهان تعلق دارد. آثاری از هنرمندان پرآوازه مانند رنوار، لوترک‌، گوگن‌، پیکاسو، ماکس ارنست و ماگریت.
مجموعه‌ای تماشایی از هنرمندان پاپ و فتورئالیست انگلیسی و آمریکایی و نیز آثار دیدنی آبستره از جکسون پولاک‌، کلاین و سوییز در گروه آثار مدرن‌ تر جای دارند.
موزه هنرهای معاصر تهران آثاری از بیکن‌، هاکنی‌، کیتاج‌، دو بوفه و جانسن را نیز در اختیار دارد.
این موزه مهمترین و جامع‌ ترین مجموعه از هنر غربی در قارهٔ آسیا است.

در حدود ۸٬۰۰۰ سال پیش از میلاد وجود مدارک و شواهد از گسترش روستاها، زندگی بر پایه کشاورزی و دامپروری در محدوده کوه‌های زاگرس و مناطقی مثل سراب، تپه گوران و علی کش ثابت شده است.

سراب بعلت قدمت دیرینه اش دارای جاذبه های تاریخی و گردشگری بسیاری از جمله سنگ نوشته اورارتی، سنگ افراشته هاي قيرخ قيزلار، سنگ نوشته رازلیق، مسجد جامع سراب، تپه باستانی قلعه جوق، چهارطاق ساسانی آغمیون، مقبره مغولي اسفستان میباشد.

روستای رازلیق سراب از جمله مکانهایی است که کتیبه و قلعه ای از دوران اورارتویی را درخود جای داده است.

سایت فسیلی مراغه يکي از غني‌ ترين مناطق سنگواره ای جهان بوده و در آخرين مطالعات صورت گرفته فسيل ‌هاي اجداد ماموت، زرافه و آهو در اين منطقه کشف شده‌ است. لايه‌ هاي فسيلي موجود در مراغه مربوط به اواخر دوران نوزیستی زمين‌ شناسي يعني هفت تا دوازده ميليون سال قبل هستند که با انجام کاوش‌ هاي علمي ميتوان اطلاعات بسيار دقيقي را از زندگي جانوران غول‌ پيکر در اين منطقه به دست آورد. منطقه فسيلي مراغه به دليل دارا بودن فسيل ماستادون و ماموتها (سنگواره‌ هاي پيش از تاريخ) داراي شهرت جهاني بوده و هم اکنون مورد حفاظت ويژه سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد. منطقه فسيلي مراغه به عنوان نخستين اثر ملي، طبيعي و فسيلي ايران از بالاترين رده‌ هاي حفاظتي سازمان محيط زيست برخوردار است.

سايت فسيلي مراغه در نوع خود به عنوان يکي از نادرترين سايت هاي دنيا از نظر فسيل پستانداران است که از سالها پيش مورد توجه مجامع علمي جهان قرار دارد. فون مراغه به عنوان حلقه مفقوده فون فسيلي پستانداران جنوب آسيا، اطلاعات ارزشمندي از حيات و شرايط اقليمي و روند تغييرات آن در اختيارمي نهد، و به عنوان يک ژئوسايت، پتانسيل ژئوتوريسمي آن که مي­تواند موجب جذب گردشگران داخلي و خارجي با اهداف متنوع شود، مورد بي­ توجهي واقع گشته­ است.

مسجد جامع تبریز مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره قاجار است. هسته اصلی این مجموعه نمازخانه ای به نام "جامع تبریز" است که تاریخ ساخت آن مشخص نیست و در طی تاریخ، تعمیرات و تغییرات بسیاری به خود دیده است. بناهای دیگر به تدریج به این هسته اصلی افزوده شده است.محراب داخلی مسجد جامع مربوط به دوره ایلخانی میباشد و محراب این مسجد قدیمی‌ترین محراب شهر تبریز است. این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره ثبت ۱۷۱ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

یکی از پل‌ های منحصر به‌ فرد ایرانی که روزگاری به دلیل قرار گرفتن در مسیر بین‌ المللی و جهانی جاده ابریشم (شاهراه بزرگ خراسان) از بناهای کلیدی در تبادلات تجاری و فرهنگی برای اتصال شرق به غرب جهان قلمداد می‌ شده، پل تاریخی پلدختر در بیست کیلومتری جنوب شرقی شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی است. این بنا به احتمال قوی در دوره صفویه ساخته شده است.

لازم به توضیح است علاوه بر پل مذکور، در نقاط مختلف ایران پل‌ های متعددی با عنوان پلدختر معروف‌ هستند که گروهی از باستان‌ شناسان این وجه تسمیه را بر گرفته از الهه آناهیتا، فرشته آب در ایران باستان می‌دانند و حتی معتقدند در گذشته تندیسی از این ایزد بانو در طرفی از پل‌ ها قرار داده می‌ شد تا به یمن قداست این الهه، آب رودخانه طغیان نکند و سبب انهدام پل نگردد.

حدود پانزده كيلومتري شهر میانه، کوه هایی وجود دارد که منظره جالب و دیدنی زمین شناسی را به وجود آورده، که قلعه دختر و قافلانکوه نام گرفته اند.

ظاهرآ قلعه در سه طبقه و در سه ساختار دیده میشود: الف: دیوار بیرونی که قطورتر از دیگر قسمتها بوده که بوسیله ۲۴ برج دیدبانی از قلعه پاسداری می شده است. ب: دیوار داخلی که این دیوار حافظ قسمت اصلی قلعه یا قلب قلعه بوده. ج: قسمت داخلی قلعه که محل فرماندهی دژ محسوب می شود. این قلعه از وسایل ایمنی و آب انبار برخوردار است و کلیه تدابیر لازم برای زندگی طولانی در داخل قلعه فراهم بوده است.

قلعه دختر به یکی از سرداران معروف بابک خرم دین به نام ساسان متعلق بود و روزگاری به نام قلعه ساسان نیز معروف بود.

قلعه دختر میانه  به شماره 870 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.