باغ مصفا و دل فریبی که امروزه محل شهرداری بهشهر است، همان باغشاه معروف به اشرف البلاد دوره صفوی است که به گفته سیاحان و جهانگردان،پر از درختان سرو صد ساله و گل‌های آراسته بوده است.
پارک ملت در مرکز شهر واقع بوده و مرکز آثار تاریخی دوره‌ی صفوی در شمال کشور محسوب می‌شود. این مکان به سال ۱۰۲۱ قمری  و در دوره شاه عباس اول صفوی با نام عمارت دیوانخانه بنا شد و کاخ تابستانی او بوده است. درختان کهن و جوی‌های سنگی که با شیب طبیعی منطقه توسط مهندسین دوره صفوی ساخته شده هنوز در این باغ خودنمایی می‌کند. این منطقه به نام اشرف خوانده می‌شد. عمارت دیوانخانه در دوره افشاریه تخریب و به دستور نادرشاه عمارتی با شانزده ستون ساخته شد که در برابرش حوضی با آب روان قرار داشت و به کاخ چهلستون معروف شد.
علاوه بر ساختمان چهل ستون ، چند عمارت و باغ دیگر از جمله : باغ تپه ، باغ چشمه ، باغ شمال ، باغ صاحب الزمان ، باغ حرمسرا ،‌باغ خلوت در حاشیه بنای باغ شاه بهشهر در دوران صفویه ساخته شده بود که فقط باغ چشمه و بخشهایی از باغ تپه باقی مانده و از دیگر باغ‌ها اثری به جای نمانده است.
باغشاه در فهرست آثار ملی با شماره ۱۵۳۷ ثبت گردیده است.

هتل زیتون مشهد یکی از هتل‌ های سه ستاره مشهد در خیابان پاسداران است که جنب سینما قدس واقع شده است. این هتل در سال ۱۳۸۷ مورد بازسازی قرار گرفته است.
فاصله این هتل تا حرم و آرامگاه نادر حدود پنج دقیقه سواری میباشد .

قدمت بنای کلیسای سهرقه (سهرل) را به قرن ۵ و ۶ میلادی نسبت دادند، ولی بنای اصلی بارها بر اثر ویرانی تجدید بنا شده است. قدمت بنای فعلی که توسط معماران روسی و فرانسوی و استادکاران آذربایجانی ساخته شده، به سال ۱۸۴۰ میلادی می رسد. این کلیسا در شهرستان شبستر، بخش صوفیان، روستای سهرل واقع شده است. این کلیسای یکی از کلیسا های ارامنه کاتولیک است و نام آن از اسم یکی از حواریون حضرت عیسی (ع) به نام یوحنا که ارامنه به آن هوانس می گویند،گرفته شده است.

این اثر در تاریخ ۱ فروردین ۱۳۴۷ با شمارهٔ ثبت ۷۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. 

عمارت رویایی و بسیار زیبای فاضلی ساری یکی از جاذبه های گردشگری ایران به حساب می آید. این عمارت زیبا در محله آب انبار نو ساری واقع شده است و دارای دو عمارت مسکونی متعلق به دوره قاجار و پهلوی است. مجموعه بنای قدیمی فاضلی از نظر دارا بودن شیوه های تزیینی آجری در نمای داخلی حیاط ، درب ها و پنجره ها و ویژگیهای معماری دارای ارزش تاریخی، هنری و فرهنگی شایان توجه می باشد. تزیینات بنا شامل آجر کاری (به صورت قواره بری) در کلیه دیوار های حیاط و نقوش سنتی ساخته شده به وسیله آجر درنمای ساختمان دوره قاجار می باشد.

غار میرملاس در حدود 18کیلومتری شمال شرقی کوهدشت ، لرستان قرار دارد. نقاشی‌ها و نگاره‌هایی بر دیواره‌های جنوبی و شمالی این غار باقی مانده است که بیشتر صحنه‌هایی از رزم، شکار، انسان و حیوان را نشان می‌دهد. نقوش حیواناتی چون گوزن، گاو، سگ، روباه و خصوصا اسب و سوار در حال تیراندازی و شکار و موضوعات رزمی با رنگ‌های قرمز و سیاه بر دیواره این غار نقش بسته است. اندازه صورت‌ها در نگاره‌های سنگی میرملاس بین ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر و اغلب با نقش‌های حیوانات به صورت نیمرخ است. نقوش دیواره ایوان غار توسط عوامل انسانی و طبیعت مخدوش شده و به سختی قابل مشاهده است.

سنگ نگاره های کوه میرملاس شهرستان کوهدشت در ردیف نقوش غارهای کرکس و لاسکو در فرانسه است.
براساس نظر کارشناسان سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پیشینه این سنگ نگاره‌ها به هزاره دهم ق .م یعنی بیش از ۱۲ هزار سال پیش می‌رسد.البته این تاریخ مورد اختلاف نظر می باشد.

نقوش صخره‌ای هومیان (به انگلیسی: Homian cave paintings) بر روی غاری در شمال شهرستان کوهدشت و در شمال غرب استان لرستان نقش بسته‌اند. اطلاعات دقیقی از زمان ایجاد این نقوش در دست نیست اما احتمال می‌رود مربوط به دوره پارینه سنگی باشند. پژوهش های مشترک ایران و اروپا در این منطقه در حال انجام است.
قدمت محوطه‎ای که نقوش صخره‎ای هومیان در آن قرار دارند بر اساس تاریخ‌گذاری به عمل آمده بر روی یک قطعه استخوان از کاوش پروفسور «مک بورنی» از دانشگاه کمبریج مربوط به 149 هزار سال پیش است. اما قدمت نقوش بین 9000 تا 2000 سال پیش است. ضمناً نقوش صخره‎ای هومیان و میرملاس درون غار نیستند و برروی چند صخره درون پناهگاه‎های صخره‎ای نقش شده‎اند.
این نقوش معمولاً آرزوهای نقاش را به تصویر می‌کشد، وجود این نقوش نشان از دیرینگی سکونت انسان در این مناطق دارد.
نقوش صخره‌ای هومیان با نقش لنگر کشتی آغاز و سپس نقش‌هایی از میادین شکار گوزن به صورت‌های فردی و جمعی پایان می‌یابد. تعداد این نقش‌ها در غار هومیان ۱۰ نقش و در دره میرملاس ۱۸ نقش است که بیشتر آنان به رنگ‌های سیاه و زرد کشیده شده‌اند. طبق آخرین بررسی‎ها، در باستان‌شناسی کوهدشت تعداد این نقوش صخره‎ای بیشتر شده است.
در سراسر دنیا نقوش صخره ای تنها در چهار نقطه مشاهده شده اند: کرکس و لاسکوی فرانسه، آلتامیرای اسپانیا، هومیان و میرملاس در ایران این چهار نقطه هستند.
دو غار هومیان و میرملاس در فهرست موقت آثار جهانی در قالب مجموعه غارهای لرستان به ثبت رسیده اند.

غار کَلْماکَره یک غار با اهمیت تاریخی در استان لرستان در غرب ایران است. این غار در شهرستان پل‌دختر در استان لرستان واقع شده‌است.  کاسه‌های ماهی بادامی این غار بسیار معروف می‌باشد. تکوک‌های بسیار نفیسی از این خزانه ایران باستان به خارج از کشور قاچاق شد که از مهم‌ترین خزائن دولت‌های ایران باستان بود. در غار کلماکره آثار زیادی از ایران باستان به دست آمد که به دلیل بی تدبیری مسئولان همگی از کشور خارج گردید. اشیاء به غارت رفته شامل ریتونها، بشقاب ها، پیکرکها و بسیاری از انواع اشیاء بی نظیر است که اکنون در موزه هایی چون لوور، متروپولیتن و بریتیش میوزیوم به نمایش گذاشته شده اند.
بسیاری از اشیای تاریخی و ارزشمند این غار که به صورت اتفاقی در سال ۱۳۶۸ کشف شد و به عنوان یکی از ۶ گنجینه بزرگ دنیا مطرح است، امروز زینت بخش موزه‌های خارج از کشور میباشد. این غار در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

شهرستان پل‌ دختر یکی از شهرستان‌ های استان لرستان است که در جنوب این استان قرار گرفته‌ است.
نام شهرستان پلدختر از نام پل بزرگ و محکمی در ورودی این شهرگرفته شده‌ است. هم اکنون ستونهای تخریب شده از این پل که بر روی رودخانه زده شده قابل رویت بوده و کنگره آن که جاده سراسری از زیر آن رد می‌ شود همچنان پا بر جاست. زمان شناسی ساخت و ساز اولیه این پل در حال حاضر مشکل به نظر می رسد، «از دوران تاریخی اساطیر تأسیس سلسله ساسانی تا 224.م. را در بر می گیرد» و یافته های باستان شناسی در این مورد فعلا عاجز مانده است.
تعمیر این پل در زمان شاهپور دوم ساسانی «310-379 .م.» صورت گرفته است، به همین جهت، بیشتر این پل را به شاهپور ساسانی منتسب کرده اند. در حال حاضر تنها یک طاق از این پل باقی مانده که جاده خرم آباد-اندیمشک از زیر آن میگذرد.

این اثر تاریخی به شماره 1678 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

از جمله آثار ارزنده معماری دوره اسلامی در بروجرد  مسجد سلطانی است.این مسجد که بزرگترین مسجد تاریخی غرب کشو ر است، در مرکز شهر بروجرد و در جوار راسته بازار بروجرد بنا شده است و یکی از ارزشمندترین و ممتازترین بناهای بروجرد به شمار میرود. مسجد دارای سه درگاه می باشد درگاه شمالی آن به طرف خیابان جعفری باز می شودو دارای طاق و مقرنسهای بسیار زیبا ست که با کاشی خشت هفت رنگ به سبک دوره قاجاری تزیین و در میان آن نام فتحعلیشاه قاجار نقش بسته است. طرح ونقشه این بنا از مسجد امام تهران الگو برداری شده است. راه ورودی غربی آن به سمت بازار دواتگران باز می شود و به خیابان صفا راه دارد. شبستان جنوبی زیر گنبد اصلی قرار دارد. این مسجد در اواخر دوره زندیه و اوایل حکومت قاجار در زمان فتحلی شاه قاجار بر روی ویرانه‌های یک مسجد بسیار قدیمی  ساخته شد ولی چون این بنا در دوره قاجاریه به اتمام رسیده از بناهای دوره قاجار محسوب شده است.

مسجد سلطانی به شماره 394 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسجد جامع بروجرد یکی از نخستین مسجدهای ساخته شده در ایران است که در قرن دوم تا سوم هجری در شهر بروجرد بنا نهاده شده است. این مسجد در دل یکی از محله‌های تاریخی شهر به نام «دو دانگه» واقع شده و به لحاظ معماری و قدمت، از بناهای خاص استان لرستان و شهر بروجرد است. معماری مسجد جامع بروجرد یکی از شاهکارهای تاریخ معماری ایران می‌باشد که هم ویژگی های معماری اسلامی و هم معماری باستانی ایران (ساسانیان) را در خود جای داده است.