مسجد جامع گز برخوار ساخته شده بر باقی مانده آتشکده ایست که بهمن پسر اسفندیار بناکرده بود. این مسجد، یک مسجد کوچک چهار ایوانی از دوره سلاجقه است (قرن ششم) که دردوره‌ های بعد خرابی‌ هایی به آن وارده آمده و دوباره تجدید بنا شده است. مسجد و مناره از دوران سلاجقـه است و قسمتـی از این بنا به دوران آل بویه میرسد.
در كتيبه‌ هاي قديمي مسجد جامع گز، آثار زيبايي از آيات قرآن به صورت خط بنايي به چشم مي‌خورد.

مسجد جامع عتیق شیراز،کهنترین و نخستین مسجد شیراز است که به آن مسجد جمعه، مسجد الاقصی، مسجد آدینه و مسجد جامع هم می­گویند.این مسجد یکی از عجیبترین مساجد است . که بنای زیرین آنرا متعلق به قبل از اسلام می دانند. این مسجد در شرق حرم شاهچراغ قرار گرفته و از داخل حیاط شاهچراغ و از طریق بازار نوساز، راهی به آن وجود دارد. گفته میشود این مسجد در دوره بیست ساله سلطنت عمر و لیث صفاری در سال ۲۸۱هـ .ق ساخته شده است. در طی هزار سال اخیر این مسجد چندین بار، از جمله در زمان اتابکان، در زمان سلطان ابراهیم میرزا پسر شاهرخ گورکانی، در دوره صفویه و در سال ۱۳۱۵ توسط عده­ای از مردم و با همکاری اداره باستانشناسی تعمیر و بازسازی شده است. مسجد جامع عتیق هم اکنون به عنوان مسجدی تاریخی و آباد مطرح است.

این مسجد در ۱۵ دی ۱۳۱۰ به شماره 72 در فهرست آثار ملی ثبت شده است.

کال جنی یا دره جن ها دره ای است که در شمال طبس و در اطراف روستای ازمیغان و در امتداد خروجی قناتی که در نزدیکی آن قرار دارد واقع شده و ۳۵ کیلومتر با شهرستان طبس فاصله دارد. دره ای زیبا و حیرت انگیز که بومیان قدیمی آن را دره جن ها نامیده اند و آن را خوف انگیز و محل زندگی ارواح و جن ها میدانستند. نقش و نگارهای روی دیواره‌ های بلند به ما می‌ گویند که این دره در طول هزاران سال و در اثر فرسایش و حضور سیلاب به وجود آمده است. شاید در روزگارانی رودخانه ‌ای خروشان از اینجا گذر می ‌کرده است. این دره عمیق گاهی شکل U به خود می ‌گیرد و در جایی دیگر مانند V به نظر می ‌رسد. بالای سرت را که نگاه کنی تنها ذره‌ای از آسمان را در فاصله دو دیواره بلند می ‌بینی و در جاهایی به دلیل نزدیک شدن دو دیواره به یکدیگر از این تصویر هم خبری نیست. وجود تونل ها و خانه هایی بنام خانه گبرها در دل دیواره ها از دیگر جدابیتهای این دره است. ساخت این تونلها و حفره ها احتمالا به زمان ساسانیان برمیگردد. این حفره ها و تونلها در دامنه جداره های این دره قرار گرفته اند. مسیر دسترسی به این حفره ها خیلی دشوار است. در مسیر این حفره ها تونل هایی دیده می شوند که احتمالا راههای ارتباطی آنها با هم بوده است.
نخلستانی که بصورت خود رو در دل این بیابان روییده، از جذابیت‌ های دیگر این منطقه شگفت انگیز است.

کال جنی طبس در سال ۱۳۹۶به شماره ۳۵۰ در فهرست آثار طبیعی- ملی ثبت شد.

مردم دزفول ذالکفلِ نبی را "بابا حزقیل" می خوانند. حزقيل فرزند بوزي كاهن بود كه در يهوديه متولد گرديد، در سال 598 قبل از ميلاد، بخت النصر او را به اسيري گرفت و در زمين هاي كلدانيان ساكن كرد، او به مدت 22 سال يعني از سال 595 تا 573 قبل از ميلاد، پيغمبري كرد. ايشان در ميان يهود، ساحب مقامي رفيع بود و تمام مشايخ بزرگ از او فرمانبرداري مي كردند، ايشان سواي مقام و مرتبت علمي و پيامبري ، در كار بنايي مهارت تام داشت.
طبق نوشته متنو الاخبار، حزقيل پدر دانيال پيغمبر است، منتهي نه آن دانيال پيغمبر که معروف به دانيال اكبر است. مرقد حزقيل نبي در مركز شهر دزفول و در پاركينگ خيابان شريعتي است.

آرامگاه یعقوب لیث صفاری، در روستای شاه‌آباد در ده کیلومتری دزفول، سمت راست جاده دزفول به شوشتر قرار دارد. در کنار این آرامگاه بازمانده‌های شهر گندی شاپور دیده می‌شود. گنبد بلند مضرس (دندانه دار) سفید رنگ و جلال عمارت بقعه از دور کاملا جلوه‌گر است. در اطراف بقعه، قبرستان وسیعی است که در آن وجود سنگ قبرهای قدیمی، نشانگرتاریخ کهن این بنا می‌باشد.

یعقوب لیث «رادمان پسر ماهک سیستانی»یکی از پادشاهان ایران و از دودمان صفاری بود که در سیستان حکومت میکرد و مرکز آن در زرنج بود که اکنون در افغانستان امروزی قرار دارد. از آنجایی که او یک مس‌گر بود، به «صفار» معروف شد. یعقوب لیث صفار نخستین کسی بود که زبان پارسی را ۲۰۰ سال پس از ورود اسلام به ایران، به عنوان زبان رسمی ایران اعلام کرد و پس از آن دیگر کسی حق نداشت در دربار او به زبانی غیر از پارسی سخن بگوید. او کوشش کرد خلافت عباسی را سرنگون کند و حتی تا نزدیکی بغداد نیز پیش رفت، ولی روزگار به او امان نداد و در ماه شوال ۲۶۵هـ. ق به بیماری قولنج مبتلا و در سرانجام در گندی شاپور درگذشت.

هتل فاران در شهر تویسرکان در خارج از شهر واقع شده و تا مرکز شهر 10 دقیقه سواری نیاز است. شما میتوانید برای زیارت آرامگاه حبقوق نبی به آنسوی شهر رفته و از آرامگاه دیدن نمایید. آرامگاه حبقوق نبی در کنار دانشگاه آزاد تویسرکان قرار گرفته است.

کاروانسرای سنگی به ترکی (داش کاروانسراسی) در جاده کمربندی زنجان-میانه روبروی ایستگاه قطار زنجان واقع شده است. قدمت این کاروانسرا به دوره صفویه باز می‌گردد و هم اکنون به عنوان رستوران سنتی مورد استفاده است. پلان این کاروانسرا به سبک چهار ایوانی است، حجره‌های آن در یک طبقه قرار گرفته‌اند و سقف‌‌ها از نوع قوسی هستند. استفاده از سنگ به عنوان مصالح اصلی در ساخت کاروانسرا باعث شده است که این بنا با عنوان کاروانسرای سنگی و در زبان محاوره ای داش کاروانسرا معروف شود. این بنا از لحاظ این که تنها بنای باقی مانده از کاروانسراهای زنجان است دارای اهمیت فراوانی است.

این کاروانسرادر سال ۱۳۷۷ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۲۱۲۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

منطقه حفاظت شده شالو و منگشت با مساحت ۱۲۹۹۱ هکتار واقع در استان خوزستان، شهرستان ایذه در سال ۱۳۷۸ حفاظت شده اعلام شد. اين منطقه مشرف به دریاچه سد كارون 3 می باشد و در سلسله جبال زاگرس با حداكثر 3316  متر ارتفاع از سطح دريا قرار دارد. در این منطقه كوه هاي برفگير و پوشش جنگلي مناسب، مناظر بسيار جذاب و ديدني بوجود آورده است.
منطقه انواع گیاهان و جانوران را در خود پرورش میدهد که از انواع بسیار نادر آن میتوان به پلنگ و خرس قهوه ای و... اشاره کرد.
جلوه‌هاي زيباي طبيعي، وجود رودخانه كارون در نزديكي منطقه و راه‌هاي دسترسي مناسب، زمينه فعاليت‌هاي گردشگري را در منطقه فراهم نموده‌ اند.

کلیسای ارامنه کاراپت مقدس یکی از آثار ملی و جاذبه های دیدنی آبادان است که همواره میزبان شمار زیادی جهانگرد و گردشگر داخلی می باشد. این کلیسا زیر نظر شورای خلیفه گری ارامنه جنوب و اصفهان فعالیت می کند و بنای آن با شماره 8352 در تاریخ نهم اردیبهشت ماه 1382 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

کلیسای ارامنه گریگوری آبادان، کلیسایی که در سال 1958 میلادی (1336هجری خورشیدی) بنا شده و بزرگترین تالار اجتماعات ارامنه مقیم آبادان محسوب می شده است. این کلیسا در زمان جنگ آسیب دید اما توسط ستاد بازسازی مناطق جنگی مرمت شد.
کلیسای آبادان سالنی دارد که در آن میزهایی برای عبادت‌ کنندگان در نظر گرفته شده و مدیریت آن هم‌اکنون بر عهده یکی از بانوان خوشنام مسیحی آبادان است.
کلیسای آبادان به عنوان یک اثر باارزش ملی به ثبت رسیده است.

تالاب بامدژ از زمره زیستگاه های آب شیرین1 می باشد که دو نوع زیستگاه آبهای شیرین فصلی جاری (نهرها و رود خانه‌ها) و ساکن (تالاب ها و دریاچه ها) را در خو جای داده است. زیرا رودخانه شاوور در میان منطقه جاری است و به صورت کانالی به عرض 5 متر ، طول 9 کیلو متر و عمق حدود 4 متر به صورت زهکشی طبیعی در آمده است.

این تالاب که منبع بیش از ۲۰۰ گونه گیاهی، ، بیش از ۱۴۰ گونه پرنده و ۴۰ گونه جانوری دیگر و انواع ماهی بوده است، می‌تواند در تغذیه آب های زیرزمینی، تنظیم جریان آب، کنترل سیلاب ها، تعدیل در آب و هوا، منبع تولید فراورده های طبیعی، ایجاد مناطق گردشگری، بانک ژن، برگزاری بازدیدهای آموزشی و پژوهشی و... مورد توجه قرار گیرد.