روستای بزنگان در خراسان رضوی یکی از بزرگترین روستاهای این استان محسوب می شود که از توابع شهرستان سرخس در ۱۲۸ کیلومتری شرق مشهد و در یک منطقه دشتی واقع شده است. کوه های متصل به هم، چشمه های جوشان، دشت های سرسبز و دریاچه زیبای بزنگان و غارهای منطقه سبب شده تا خیل کثیری از گردشگران در فصول مختلف سال به این روستا سفر نمایند و از جاذبه های طبیعی و مناظر زیبای آن لذت ببرند.
منطقه حفاظت شده جنگل خواجه در شرق استان خراسان رضوی در شمال غرب شهرستان سرخس و در مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد. این منطقه طی مصوبه شماره ۲۸۲ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۲ بعنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است.
به طور حتم چشمه خانگیران مهم ترین چشمه شهرستان سرخس است. آب این چشمه گرم بوده و دارای املاح و مواد معدنی همانند گوگرد و... می باشد. وجود این املاح معدنی و تاثیر مثبت آب این چشمه در درمان برخی از بیماری های پوستی و مفاصل باعث شده این منطقه سالانه پذیرای تعداد زیادی از گردشگران باشد. علاوه بر این پیرامون این چشمه که در بهار و تابستان با گیاهان خودرو ودشت های شقایق زیبا و سرسبز آراسته شده فضای دلپذیری برای تفریح و تفرج ایجاد کرده است.
سیلوی سرخس مربوط به اواخر دوره قاجار در شهر سرخس است. این مکان در تاریخ ۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ با شماره ثبت ۲۶۵۷۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سرخس در گذشته تاریخی خود قطب توليد غله خراسان بزرگ بوده و همواره سیلو در این منطقه اهمیت ویژه ای داشته است.
پل خاتون از آثار بسیار معروف و باستانی شهرستان سرخس است که در نزدیکی مرز مشترک ایران و ترکمنستان و افغانستان قرار دارد و در گذشته در مسیر جاده ابریشم واقع شده بود. این پل در تاریخ ۱۳۷۹/۱۲/۲۵ با شماره ۳۲۳۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
سد دوستی در مرز ایران و ترکمنستان بر روی رودخانه مرزی هریرود در ۷۵ کیلومتری شهر سرخس در شمال شرق خراسان رضوی ساخته شده است. این سد برای مردم منطقه از اهمیت ویژه جهت آبیاری برخوردار است.
رباط ماهی که از بازمانده های معماری ایران باستان است در قرن شش یا بعقیده برخی چهار هجری ساخته شده است. این بنا در ۶ بهمن ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای تاریخی انبار غله قوش خزایی از بناهای تاریخی مهم شهرستان سرخس است. این بنای تاریخی از آثار اواخر دوره قاجاریه است و با شماره ۸۷۳۷ در سوم دی ماه ۱۳۸۳ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.
شهرستان سرخس که در ابتداي مسير جاده ابريشم و از مبادي ورودي كشورهاي آسياي ميانه و از شهرهاي توريستي خراسان به شمار مي آيد از مکانهای باستانی ایران زمین بوده و دارای آثار تاریخی متعدد می باشد. یکی از این آثار طاق دوبرار است که در مسیر جاده ابریشم ساخته شده بود و برای کاروانیان اهمیت بسیار داشت.
آرامگاه لقمان، بنایی عظیم و آجری در شهرستان سرخس در منتهی الیه شمال شرقی ایران است. این بنای آجری در فاصله بسیار کمی از مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد. این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره ثبت ۱۶۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بابا لقمان سرخسی از عقلای مجانین قرن چهارم و از معاصران و مصاحبان پیر ابوالفضل سرخسی بود؛ ابوسعید ابوالخیر (۳۵۷ـ۴۴۰) در ایام جوانی او را در سرخس دیده و از احوال و اقوالش مطالبی نقل کرده است.
