مسجد جامع میغان مربوط به دوره صفوی تا دوره قاجار است و در شهرستان نهبندان، روستای میغان واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۸۸۱ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پناهگاه حیات وحش کجی نمکزار و عرصه تالابی آن از مناطق حفاظت شده در خراسان جنوبی است که به واسطه منحصر به فرد بودن حائز اهمیت است. تالاب کجی نمکزار نهبندان به عنوان تنها تالاب خراسان‌ جنوبی در فهرست تالاب‌ های ملی کشور قرار دارد.

همند روستایی در دهستان شوسف بخش شوسف شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی است. این روستا دارای سدی بنام بند همند است که تفرجگاه منطقه بشمار می رود.

یکی از تفریحگاههای شوسف در نهبندان سد شوسف می باشد که درغرب شهر ساخته شده است. آبشار هنگر نیز که در بالادست سد جریان دارد از جاذبه های دیگر این منطقه است.

قلعه دختر شوسف در حدود پنج کیلومتری غرب شوسف و در میان کوه ‌هایی نسبتا بلند، بر فراز کوهی به ارتفاع ۲۲۰۰ متر واقع شده است. این قلعه از لحاظ موقعیت، صعب ‌العبورترین قلعه شهرستان نهبندان است. این اثر که به ‌عنوان یکی از جاذبه های گردشگری نهبندان شناخته می‌ شود، در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شماره‌ ثبت ۶۴۳۴ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

قلعه «شاهدژ» نهبندان یکی از آثار به جا مانده از دوران قبل از اسلام است که در چند کیلومتری این شهرستان مانند نگینی سنگی خودنمایی می ‌کند. از مهم ‌ترین مزایای این اثر می ‌توان به وسعت زیاد و گسترش فراوان آثار تاریخی، داشتن عناصر و اجزای گوناگون مانند بارو، برج‌ ها ، آب انبارها، ارگ، کوچه ‌ها و گذرها، خانه ‌ها و فضاهای مسکونی با ویژگی حیاط مرکزی، استفاده زیاد و انبوه از مصالح سنگی، تنوع محیطی، قرارگیری در کنار مسیر اصلی ترانزیتی شرق کشور، استفاده از سنگ به ‌عنوان مصالح عمده اشاره کرد. این اثر در تاریخ ۱۵ تیر ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

خانه سلطانی از بناهای تاریخی شهرستان قاینات است و قدمت آن به دوران زندیه می ‌رسد. هم‌ اکنون موزه مردم‌ شناسی قاین در طبقه همکف این خانه تاریخی دایر می باشد.

خانه قارنی در مرکز بافت قدیم شهر قاین، در انتهای کوچه‌ ای به نام کوچه سنگی که بازار قدیمی شهر در آن قرار داشته در استان خراسان جنوبی واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۴۶۰ به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مقبره شیخ ابوالمفاخر مربوط به سدهٔ سیزدهم بوده و در جنوب شهر قائن واقع شده است. این مکان در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۷ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است. بنای فعلی مقبره ظاهراً بر روی ویرانه ‌های بنای قبلی و در داخل قبرستان و مزرعه بلهری احداث شده است. این بنا دارای پلان چهار طاقی است و فاقد سنگ لوح یا کتیبه است. به فاصله حدود ۱٫۵ متری این بنا مقبره دیگری وجود دارد که از قدمت بیشتر بر خوردار است و به دوره صفویه تعلق دارد. بنا به اظهارات مطلعین محلی این مقبره متعلق به دختر یکی از حکام شهر قاین به نام ابو تراب بوده ‌است.

موزه آب قاین در آب انبار بازار این شهر در آبان ماه سال ۱۳۸۶ افتتاح گردیده است. موزه آب قاین تنها موزه آب استان خراسان جنوبی است و شامل نمایش شاهراه‌ های آبی مرتبط به دوره‌ های تاریخی و مجموعه ‌ای از تصاویر و متون مربوط به تاسیسات آبی (سدها، آب انبارها و قنوات)، وقف‌ نامه‌ ها و وسایل و لوازم مرتبط با آب است. با توجه به پوشش آب انبار و شواهد تاریخی موجود بنای آب انبار مربوط به دوره تیموری است.