حیوانات و حیات وحش هر نقطه از کره زمین نشان دهنده حیات و زیبایی های آن منطقه هستند. هم اکنون در دنیا حدود ۸ گونه خرس شناسایی شده که از میان آنها دو گونه خرس قهوه ای و خرس سیاه آسیایی در ایران نیز زندگی می کنند. خرس سیاه آسیایی یکی از شاخص ترین گونه های خرس در آسیا و جنوب ایران است. این نوع خرس بنامهای دیگری مثل خرس ماه، تبتی و خرس سیاه هیمالیایی نیز شناخته میشود. تاکنون هفت زیر گونه برای خرس سیاه آسیایی تعیین شده است که زیر گونه «بلوچی» آن در ایران و پاکستان پراکندگی دارد. پراکنش این زیر گونه در بلوچستان جنوبی است. بطور کل پراکندگی این جانور علاوه بر بلوچستان پاکستان، بلوچستان ایران و حتی کوه های استان کرمان و هرمزگان را در برمی گیرد.
خرس سیاه آسیایی که در بلوچستان بنامهای «مم» و «حرس» شناخته شده، طرح هلالی شکل زیبایی روی سینه خود دارد که در بدن تیره آنها به چشم می خورد. پوزه و اطراف بینی آنها نیز رنگ روشنی دارد. این حیوان یکی از آرام ترین گونه های حیات وحش است. مم بلوچی بسیار منزوی است و به هر طریقی که شده، از انسان دوری می کند. این ویژگی خرس سیاه آسیایی درحالی است که بدلیل از دست دادن زیستگاه مناسب، از نظر تغذیه بشدت به انسان وابسته است. مهم ترین منبع غذایی این گونه خرماست که ۸۵ درصد رژیم غذایی آن را در برمی گیرد. کرمان، سیستان و بلوچستان و هرمزگان تنها زیستگاه های باقیمانده خرس سیاه آسیایی در ایران هستند.
گونه های حیوانی بسیاری به خاطر ناآگاهی و اهمال کاری ما انسان ها در سال های گذشته از بین رفته است. خرس سیاه آسیایی نیز یکی از گونه های در معرض خطر در دنیا از جمله ایران است. مهمترین عامل از بین رفتن گونه های حیوانی در معرض انقراض تخریب زیستگاه های آنهاست که مستقیم و غیرمستقیم بر بقا یا نابودی این حیوانات تأثیر می گذارد و باعث کوچ آنها از یک نقطه به نقطه دیگر می شود. افزایش سلاح های شکاری در دست مردم تهدیدی دیگر برای خرس سیاه آسیایی است.