از شهرهای ساخته شده توسط سلوکی ها در غرب ایران که از جانشینان اسکندر مقدونی بودند، لائودیسه در نهاوند است که به نام همسر آنتیوخوس سوم نامگذاری شده است. بقایای این شهر در محله دوخواهران در شمال نهاوند کشف شده كه بیشتر آن در زیر خاك مدفون مانده است. برای نخستین بار در این منطقه كتیبه بزرگی به خط یونانی از سنگ مرمر به دست آمد که به دوره آنتیوخوس سوم تعلق دارد و اساس و پایه اکتشافات این مکان شد. چندین مجسمه كوچك برنزی نیز در این محل كشف شده است. این محوطه تاریخی در سال ۱۳۲۷ به شماره ۳۷۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اسکندر دوازده سال سلطنت کرد و هرگز نتوانست بر ایران بطور کامل مسلط شود اما اسلاف و جانشینان او توانستند نشانه هایی از تمدن یونانی را در ایران بر جای بگذارند. اسلاف اسکندر مقدونی در ایران تلاش زیادی داشتند تا یونانی مآبی یا یونان دوستی را در ایران رواج دهند.
تا کنون سی ستون و بیش از هزار شیء از زیر خاک این منطقه کشف شده است. این معبد توسط باستانشناس فرانسوی رومن گیرشمن مورد کاوش قرار گرفت و در سال 1948 در فهرست آثار باستانی جهانی قرار گرفت اما هیچ گونه مطالعات جدی در این محل انجام نگرفت تا اینکه در دهه هشتاد باستان شناس معروف ایران، مهدی رهبر کاوشهای این منطقه را از سر گرفت.
گیرشمن باستان شناس فرانسوی نیز توانسته بود در کاوش های خود در نهاوند به مجسمه های مفرغی کوچک از خدایان باستانی یونان و یک قربانگاه سنگی دست یابد که گمانه های وجود شهرهای یونانی در ایران را تقویت کرد.