بند برج عیار یا صابی کش یکی از بناهای مجموعه بناهای آبی تاریخی شوشتر است که در مسیر رود گرگر قرار واقع شده است. در کنار این بند آثاری از عبادتگاه‌ های صابئین نیز دیده می ‌شود. پیشینه ساخت این بند همانند دیگر بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان بازمی ‌گردد. این بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیده و با شماره ۲۹۴۰ نیز در فهرست آثار ملی ثبت شده است.

عمارت‌ خانه افضل یکی از اماکن تاریخی به جا مانده از دوره قاجار در شهرستان شوشتر است که در آن تلفیق هنر ایرانی اسلامی در معماری آن دیده می ‌شود. خاندان افضل از خانواده‌ های معروف شوشتر هستند که در گذشته تجارت خانه ‌ای در شوشتر و بعضی دیگر از شهرهای خوزستان مانند خرمشهر داشتند و با تجار هندوستانی در ارتباط بودند.

این عمارت خانه متعلق به مرحوم رجبعلی افضل است که حاج حسین فردی ‌نژاد و حاج حسین معماریان کار بنا و مرمت آن را بر عهده داشته اند. زیر زمین این عمارت در دو بخش شبستان و شوادان است که شبستان دارای چهار اتاق و شوادان نیز یک اتاق و فضای حجره مانندی است. طبقه همکف نیز دارای سه اتاق است و با سه پله کوتاه به تراس دسترسی دارد. تزئینات به کار رفته در بنا آجرکاری است که مشتمل بر آجرکاری خفته و راسته و خوون چینی در جبهه‌ های مختلف بنا است. این عمارت خانه به ثبت ملی رسیده است.

پل بند شادُروان بر روی شاخه شطیط ساخته شده و یكی از اساسی ترین بخشهای تأسیسات آبی شوشتر محسوب می شود. پیشینه ساخت این پل بند مربوط به دوره شاپور ساسانی است و بر اساس شواهد و مداركی در زمان شاپور ساسانی پی ریزی و ساخته شده است. پل بند شادروان در 300 متری جنوب بند میزان (در شمال غربی شوشتر) بر روی شاخه اصلی رود كارون (شطیط) ساخته شده و در حال حاضر بقایای آن در كنار پل آزادگان به چشم می خورد.
این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. همچنین این پل بند به همراه پانزده اثر تاریخی آبی دیگر شوشتر بصورت یکجا در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در فهرست آثار جهانی به ثبت رسید.

مسجد جامع شافعی مسجد جامع اهل سنت در شهر کرمانشاه است که در راسته بازار کرمانشاه(تاریکه بازار) قرار دارد و در سال ۱۳۲۴ تأسیس شده است. این مسجد از یک سو به میدان جوانشیر و از سوی دیگر به تاریکه بازار منتهی می‌شود و در محلی که پیش‌تر زائرسرا بوده توسط تعدادی از خیرین اهل سنت به سرپرستی مرحوم حاج ملاسید حسین مسعودی خریداری و احداث شد. امروزه تنها در بنای تازه مسجد که در کنار بنای قدیمی و به سبک مساجد ترکیه ساخته شده است نماز برگزار می‌شود. ملامحمد ربیعی، که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای کشته شد، امامت نماز جمعه در این مسجد را بر عهده داشت.

کرمانشاه یکی از محبوب ‌ترین مقاصد گردشگری غرب ایران و شهری خوش آب ‌و ‌‌هوا با جاذبه‌ های طبیعی زیبا و مردمانی غیور و مهمان ‌نواز است. بیشتر مردم ایران کرمانشاه را با شیرینی ‌های محلی بسیار خوشمزه‌ مانند کاک، نان برنجی و نان خرمایی و روغن کرمانشاهی خوش عطر و طعم می ‌شناسند.
مراکز خرید کرمانشاه و بازارهای سنتی آن نیز همیشه مورد استقبال مسافران این شهر است و مسافران برای تهیه سوغات‌ های خوشمزه و صنایع ‌دستی زیبای کرمانشاه، حتما از این بازارها دیدن می ‌کنند.

برای آشنایی با مراکز خرید کرمانشاه با ما همراه شوید.

منطقه باستانی کول فرح از جاذبه‌های تاریخی گردشگری استان خوزستان می‌باشد که به دلیل قرار گرفتن در یکی از مناطق بسیار خوش آب و هوای استان خوزستان، سالانه گردشگران بسیاری به سوی خود جلب می‌نماید. سنگ‌ نگاره کول فرح شامل 6 نقش برجسته است که به دوران عیلامیان (ایلام کهن) تعلق دارد و با توجه به تصاویری که در این سنگ‌نگاره نقش بسته و بقایایی همچون گورها، کانال آب، ساختمان‌ها و مناطق دیده‌بانی که از محل زندگی مردمان آن روزگار در میان کوه‌ها باقی مانده، می‌توان گفت که این محل پرستشگاه نارسینا (یکی از خدایان ایلامی) بوده است.

 محوطه کول فرح در سال ۱۳۷۸ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۲۵۹۷ در فهرست اثار ملی ایران به ثبت رسید.

صحنه از شهرستانهای استان کرمانشاه و در 50 کیلومتری شهر کرمانشاه در جاده کرمانشاه به همدان قرار دارد. از مهمترین و زیباترین مناطق کرمانشاه و شهرستان صحنه سراب صحنه می باشد که به علت وجود آبشارهای زیبا و خروشان، درختان وحشی و باغ میوه، کوه های سر برافراشته و غار کیکاووس (گوردخمه های صحنه) بازدیدکننده های بسیاری را به خود جذب می نماید.

دخمه‌های صحنه در بدنه کوه شوق علی واقع در شمال شهر صحنه  و سمت راست آب دربند حجاری شده اند. این گوردخمه‌ها در بین اهالی محل به قبر کیکاوس، فرهاد تراش و گور شیرین و فرهاد معروف است. برخی کارشناسان این گوردخمه ها را متعلق به مادها میدانند، در حالیکه برخی دیگر آنها را به هخامنشیان نسبت میدهند.

این مکان با شماره ثبت ملی 148  در تاریخ  10/10/1315 به ثبت رسیده است.

شهرستان صحنه از نظر گردشگری بسیار غنی و چشمگیر است. گوشه به گوشه این شهرستان سراب‌ های زیبایی دارد. سراب صحنه، بید سرخ، گروس، مریم نگار و... از سراب های زیبای این شهرستان هستند. سراب و دربند صحنه نیز از این مکانهای گردشگری بشمار میرود. دربند صحنه در قسمت شمالی شهر صحنه واقع شده  و یکی از مناطق خوش آب و هوای این شهرستان است. به دلیل وجود آبشارهای زیبا و خروشان و همچنین ایجاد مراکز اقامتی و رفاهی در این محوطه مسافران و گردشگران زیادی از شهرهای حومه و سایر استان ها به این مکان سفر می کنند.

هتل سنتی سرابی شوشتر در یکی از بهترین نقاط گردشگری شوشتر احداث شده و به بسیاری از مکانهای تاریخی و دیدنی شوشتر نزدیک است. شما خیلی راحت با میتوانید با طی چند دقیقه پیاده روی از سازه های آبی شوشتر که میراث جهانی است، دیدن کنید. این هتل به قلعه سلاسل نیز نزدیک بوده و حدود نیم ساعت پیاده روی شما را به این مکان خواهد رساند.
هتل سنتی شوشتر که خانه ای تاریخی با قدمت 200 سال میباشد، متعلق به دوره قاجاریه بوده و پس از مرمت و تجهیز از ابتدای سال ۱۳۹۲ به عنوان اولین هتل سنتی استان خوزستان شروع به کار نمود. این هتل سنتی در محله «عبداله بانو» واقع شده که از قدیمی ترین محله های شوشتر بوده و مشرف به آسیابها و آبشارهای شوشتر میباشد.

پل بند لشکر بنایی از مجموعه نظام آبی تاریخی شوشتر است. دروازه لشکر، یکی از دروازه‌ های ششگانه تاریخی شوشتر در کنار این پل بند بوده و هنوز آثاری از حصار شوشتر را در کنار این پل بند می ‌توان مشاهده کرد. پیشینه ساخت این پل همانند دیگر بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان برمی‌ گردد و آبی که از زیر آن عبور می‌ کند، نهر رقط نام دارد.
این پل باستانی در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۵۹ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قابل ذکر است که این پل به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیده است.