آبشار دودوَزَن از آبشارهای زیبای استان گیلان است که در منطقه کوهستانی و ییلاقی سیاهمزکی قرار گرفته است. از آنجا که پژوهش های دقیقی در مورد این آبشار صورت نگرفته ارتفاع دقیق آن مشخص نیست اما حدود ۵۴ متر تخمین زده شده است. پوشش جنگلی انبوه، رودخانه های پر جوش و خروش، چشمه های گوارا و زیبایی های کم نظیر در حوالی این آبشار از تماشایی ترین مناطق ایران هستند. این منطقه کوهستانی دارای هوای خنک در بهار و تابستان است. قرار گیری این آبشار در میان جنگلی انبوه و راه دسترسی مناسب از دلایل جذب گردشگر به این منطقه است.

استان لرستان به عنوان بخشی از زاگرس از پتانسیل های کوهنوردی مهمی برخوردار است. این استان با طبیعتی دل انگیز در دامنه های زاگرس و آبشارهای بسیار گردشگران زیادی را بخود میکشاند. در این میان «مهراب کوه» یکی از زیباییهای طبیعت لرستان است که در شهر نورآباد مرکز شهرستان دلفان استان لرستان واقع شده است. این کوه یکی از شاهکارهای نقاش بزرگ طبیعت است که تا بحال حتی برای اهالی استان لرستان و دلفان نیز ناشناخته مانده است.
صخره های سر به فلک کشیده مهراب کوه، زنجیروار به هم پیوسته هستند. این کوه، چون صورت فلکی دو پیکر، از دو نیمه مهراب کوچک و مهراب بزرگ شکل گرفته است، که هر کدام پوشیده از درختان کهنسالی چون گردو، سماق، زالزالک، آلو، انگور، انجیر، سیب و گلابی وحشی هستند.

کوه پایه ها و دامنه های زاگرس پر از آبشارهای فصلی و دائمی است و رشته کوه شاهو نیز از این قاعده مستثنی نیست. آبشار هایی که هر کدام  زیبایی خاصی دارند، از آبشار قلوز در نوسود گرفته تا آبشار پاوه رود. دره گنجگاه از مناطق گردشگری پاوه نیز در این منطقه واقع شده و با طبیعت زیبا پذیرای گردشگران است.

غار مزدوران یا مزداوند در نزدیکی شهر سرخس، در سه کیلومتری شهر مزداوند واقع شده است. این غار که قدمت آن تا هزاره دوم پیش از میلاد تخمین زده می شود، در ارتفاعات چاهک و شورلق قرار دارد. نام دیگر غار مزداوند، مزدوران (یا مرزداران) می باشد. غار مزداوند به علت طول یک کیلومتری که دارد یکی از بزرگترین و عمیق ترین غار های استان خراسان است. داخل غار روشنایی نصب شده است.

این غار با شماره ۶۵۲، در سازمان میراث فرهنگی ایران ثبت شده است.

آبشار سه کیله که در شهرستان نکا، استان مازندران واقع شده یکی از زیباییهای طبیعت شمال ایران است. این آبشار در منطقه ای جنگلی و سرسبز واقع شده و به آبشار درویشان نیز نزدیک است. در فاصله اندکی از روستای سه کیله این آبشار و چشمه های بسیار، گردشگران زیادی را هر سال بخود می کشاند.

کشیت، روستایی از توابع بخش گلباف شهرستان کرمان در استان کرمان است. این ناحیه بیابانی طبیعت زیبایی دارد و آبشار کشیت یکی از آبشارهای بی نظیر این منطقه است. این آبشار فضایی انتزاعی را برای بیننده خلق می‌ کند. آب از دیواره‌ های دره می ‌جوشد و نمونه‌ های خاصی از سرخس‌ ها و گل سنگ‌ ها در اطراف این دره رشد کرده و بر زیبایی این آبشار افزوده است. درياچه ای زیبا در پای آبشار بوجود آمده که بر زیبایی آن می افزاید.

مجموعه کاخ ساسانی سروستان در استان فارس و در ۹ کیلومتری جنوب شهر سروستان در شهرستان سروستان قرار داشته و کل مجموعه ۲۵ هکتار وسعت دارد. این کاخ در زمان بهرام گور ساسانی ساخته شده که بوسیله مهر نرسی وزیر معروف او که صدرات یزدگرد اول و یزدگرد دوم را نیز عهده‌ دار بوده ساخته شده‌است. این کاخ از سنگ و گچ ساخته شده و ایوانی مربع شکل بخش مرکزی آن را تشکیل می‌دهد که دارای ۱۳ متر طول و عرض، و ۱۸ متر ارتفاع دارد. همچنین در مرکز و حیاط دارای گنبدی می‌باشد.
این بنا همانند کاخ فیروزآباد و کوچکتر از آن است و طاق‌های گنبدی آن با آجر زده شده‌است. این بنا که از با شکوه‌ترین کاخ‌های عهد ساسانی است و شامل یک ایوان ورودی و گنبدی در مرکز و حیاط است. در این کاخ نسبت به بناهای دیگر این دوره از معماری و پلان پیچیده و کامل‌ تری استفاده شده‌ است.

این بنا که در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ به شماره ۲۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، در سال 2018 نیز به فهرست میراث جهانی سازمان یونسکو پیوست.

در سال 2018 سایت باستان شناسی متعلق  به دوران ساسانی در استان فارس ثبت جهانی شد. این مجموعه باستانی که شامل ۷ اثر برجسته متعلق به دوران ساسانی است شامل قلعه دختر، شهر گور و آتشکده یا کاخ اردشیر در شهرستان فیروزآباد، شهر بیشاپور، نقوش برجسته تنگه چوگان و غار شاپور در شهرستان کازرون و  کاخ ساسانی در شهرستان سروستان استان فارس است که در اجلاس سالیانه  یونسکو در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیدند.

غار شاپور در انتهای تنگ چوگان و در چهار کیلومتری شهر بیشاپور در شهرستان کازرون مهمترین پایتخت ساسانیان در ارتفاع حدود ۸۰۰ متری از سطح زمین قرار دارد و دهانهٔ آن حدود ۳۰ متر می‌باشد. در دهانهٔ این غار مجسمهٔ شاپورشاه سلسله ساسانی قرار گرفته‌است و به همین دلیل این غار به نام شاپور معروف شده‌است. مجسمهٔ شاپور از یک ستون چکیده غول‌پیکر که در این غار وجود داشته تراشیده شده و با وجود گذشت ۱۷۰۰ سال هم‌چنان پابرجا می‌باشد و تنها مجسمهٔ باقی‌مانده از دوران باستان است که حدود ۷ متر ارتفاع دارد. بعد از گذشت سال‌ها کماکان سر این مجسمه سالم می‌باشد ولی دو دست آن شکسته‌اند. مجسمه واژگون شده‌بود که در سال ۱۳۳۶ توسط ارتش در جای خود قرار گرفت. این مجسمه، شاپور را به صورت ایستاده نشان می‌دهد.

در دهانه غار دو کتیبه سنگی وجود دارد که یکی از آنها ترجمه کتیبه شاپور در نقش رجب و دیگری نحوه برپاسازی مجدد مجسمه پس از ۱۰۰۰ سال در سال ۱۳۳۶ توسط ارتش را شرح می‌دهد. هر دو کتیبه توسط ارتش در دوره پهلوی ایجاد شده است.

در سال 2018 غار شاپور همراه با برخی دیگر از مناطق تاریخی استان فارس واقع در فیروزآباد، سروستان و بیشاپور در میراث جهانی یونسکو بعنوان آثار دوره ساسانی به ثبت رسیدند.

شهر گور (یا اردشیرخوره) مکانی باستانی در شهرستان فیروزآباد، استان فارس است. این شهر در اوایل قرن سوم میلادی به دستور اردشیر بابکان پایه گذاری شد. گور در زمان آبادانی خود، مرکز بخشی از ایالت فارس به نام کوره اردشیرخورّه بود. طرح و الگوی این شهر دایره‌ ای شکل است و به قطر دو کیلومتر دارای چهار دروازه اصلی بوده و بناهای حکومتی و محل اقامت درباریان در آن قرار داشت.

بر اساس روایات افسانه ای در روزگار کیانیان در این دشت آبادی یا شهری بوده که اسکندر مقدونی آنرا با روانه کردن آب ویران کرد سپس اردشیر بابکان نخستین شاه ساسانی، آب را خشکانده و شهری نو بنیان نهاد و مقر فرماندهی خود قرار داد.
شهر گور اولین شهر دایره‌ ای در ایران و یکی از نخستین شهرهای دایره‌ ای در جهان محسوب می ‌شود. شهر گور باستانی اکنون متروک مانده و شهر کنونی فیروزآباد در سه کیلومتری آن قرار دارد. از آثار موجود آن میتوان به مناره شهر و تخت نشین (چهارطاقی) اشاره نمود.

این مکان در سال 2018 در فهرست میراث جهانی یونسکو همراه با مکانهای متعلق به دوره ساسانی واقع در فیروزآباد، سروستان و کازرون به ثبت رسید.

کلیسای مریم مقدس که به آن کلیسای زور زور هم گفته می شود، یکی از دیدنی ترین بناهای تاریخی ایران است. در کنار سد بارون در 13 کیلومتری ماکو در روستایی به نام بارون قرار دارد. در سال‌های ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۴ میلادی کلیسا و دیر مریم مقدس به وسیله اسقف بسداچی زاکاریا ساخته شده است. این بنا در فهرست آثار جهانی یونسکو قرار دارد.

نام کلیسا از همان ابتدا «کلیسای زور زور» بوده که به خاطر این است که در دوره ای تحت نظر هوانس یرز نقاش معروف به زورزورتسی، قرار داشته، به این نام معروف شده است . بنای کلیسا صلیبی شکل است که بیشتر به یک نمازخانه کوچک شبیه‌ است .
این بنا با سنگ‌های تراشیده شده در حجم‌های مختلف ساخته شده است. نمای کلیسا بسیار ساده است و فقط در اطراف پنجره‌ها و نورگیری‌ها با ستون‌های کاذبی که به قوسی جناغی منتهی می‌شوند تزیین شده است.

این کلیسا، از محل خود جا به جا شده است! این اتفاق در سال ۱۳۶۷ افتاد و دلیلش آن بود که در جریان احیای زمین های دشت ماکو احتمال تخریب ساختمان کلیسا وجود داشت. در آن زمان سازمان میراث فرهنگی با هماهنگی خلیفه‌گری ارمنیان آذربایجان کلیسا را به مکانی امن منتقل کرد. کار جا به جایی کلیسا ۲۵ روز طول کشید و سنگ به سنگ این بنا پس از شماره گذاری درست به همان شکلی که از اول ساخته شده بود، به محل مورد نظر که۶۰۰ متر دورتر و روی یک برآمدگی صخره‌ای که در حدود ۱۱۰ متر مرتفع‌تر از محل اولیه کلیسا بود منتقل شد. پس از پایان عملیات جابه‌جایی، لوح سنگی نیز بر دیوار کلیسا نصب شد.

این بنای تاریخی علاوه بر فهرست یونسکو در فهرست آثار ملی نیز ثبت گردیده است.