اين سردر به مسجد «کافى‌‌الکفاه» (صاحب اسماعيل‌بن عباد از وزراى مشهور پادشاهان ديلمى در قرن چهارم هجرى قمري) تعلق دارد که در مردادماه ۱۳۳۵ از لابه‌لاى ديواره‌هاى گلى خارج و تعمير شده است. اين سردر از نظر تاريخى و مذهبى ارزش فوق‌‌العاده‌اى دارد؛ زيرا تنها اثر موجود از دوره‌اى است که اصفهان پايتخت پادشاهان آل‌بويه بوده است. اين سردر که در قسمت شمال غربى مسجد حکيم واقع شده است، از نمونه‌هاى بسيار قديمى و عالى هنر آجرکارى و گچ‌برى در اصفهان به شمار مى‌رود.

باغ پرندگان تهران در شمال‌شرق تهران در دل جنگل لویزان واقع شده است. باغ پرندگان تهران در ۲ فاز طراحی شده است. فاز اول که هم اکنون به بهره برداری رسیده است به نام "دشتچر" نام گذاری شده است و شامل پرنده‌هایی است که در قفس نگهداری می‌شوند و یا توان پرواز ندارند. فاز دوم که مساحتی کمتر از فاز اول دارد در محدوده شمالی در حال احداث است و "آبچر" نام دارد. این فاز شامل پرندگانی است که قابلیت پرواز دارند و احتمالاً مشابه آنچه در باغ پرندگان اصفهان وجود دارد توسط تور از خروج پرندگان از آن جلوگیری خواهد شد. زمان احداث این باغ ۳ سال به طول انجامید.
در این باغ امکانات رفاهی برای گردش افراد بزرگسال نیز در نظر گرفته شده است تا بتوانند براحتی از تماشای پرندگان و باغ لذت ببرند.

بنیاد فرهنگی و هنری فرش رسام عرب زاده با همکاری شهرداری تهران در سال ۱۳۷۳ اقدام به تاسیس موزه فرش هنری دست باف ایرانی نمود ، از این تاریخ ، بنیان گذار فرش نوین ایران (سید ابوالفتح زیدی لطیفی ملقب به رسام عرب زاده) تعداد ۶۶ قطعه فرش اصیل ایرانی را به مردم ایران هدیه کردند که در معرض دید بازدیدکنندگان به خصوص چهره های سرشناس دنیا و ایران اعم ازهنرمندان ، شخصیت های برجسته دولتی و فرهنگی و عموم مردم ایران قرار گرفت .

سید ابوالفتح زیدی لطیفی (زاده ۱۲۹۳ تبریز درگذشته ۱۳۷۵ نهران)، مشهور به سید ابوالفتح رسام عرب‌زاده، شناخته شده با نام رسام عرب‌زاده در ایران و سایر کشورها، از طراحان برجستهٔ فرش ایرانی بود. او همچنین در رشته‌های نقاشی، مینیاتور، مجسمه‌سازی، رنگرزی و بافندگی فرش فعالیت می‌کرد.

اين درياچه در جنوب غربي چالوس و شمال شرقي منطقه كلاردشت در ميان درهاي عميق قرار گرفته است. وسعت آن حدود 15 هكتار و عمق متوسط آن 20 متر ميباشد. حجم آب درياچه حدود سه ميليون متر مكعب برآورد شده و شيرين است و به همين دليل نيز مأمن پرندگان مهاجر، ماهي و ساير آبزيان است. در تمامي فصل تابستان علاقمندان به كوهنوردي، آب و هواي مطبوع، ماهيگيري و اقامت در محيط آرام و رويايي، اين مكان را جهت گذراندن اوقات فراغت انتخاب ميكنند. دسترسي به درياچه از طريق مرزن آباد و سمت غربي جاده چالوس امكان پذير است .

دریاچهٔ ولشت توسط سازمان میراث فرهنگی در ۱۵ مهر ۱۳۸۸ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.

دریاچه شورمست، تنها دریاچه طبیعی شهرستان سواد کوه از توابع پل سفید است که وسعت آن ۱۵ هزار متر مربع و عمق آن ۵ متر است.این دریاچه در ۵٫۵ کیلومتری شهرپل سفید واقع شده‌است.

دریاچهٔ طبیعی شهرستان سوادکوه، در حدود 6 کیلومتری غرب شهر پل سفید و در ارتفاعات مشرف به این شهر در مجاورت روستای شورمست واقع شده‌است. منظره این دریاچه با جنگل اطراف آن که از درختان کهنسال و بلند قامت توسکا پوشیده شده، آن را به یکی از زیباترین اماکن موجود در شهرستان سوادکوه تبدیل ساخته‌است. در حال حاضر همواره مسافران، طبیعت گردان و ماهیگیران زیادی از این دریاچه بهره‌برداری می‌کنند.

شهرستان لنگرود یکی از شهرستانهای استان گیلان است که در غرب به شهرستان لاهیجان و در شرق به شهرستان رودسر منتهی می‌شود.

شهر لنگرود مرکز این شهرستان است.

امروزه، از پل خشتی لنگرود که از آجر و ساروج ساخته شده است، بعنوان معروف‌ترین بنای تاریخی و نماد شهر لنگرود یاد می شود. این پل تاریخی بر روی رودخانه لنگرود ساخته شده است. اين رودخانه از يکي از آبراه‌های سفيدرود سرازیر می شود و از مركز شهر لنگرود عبور میکند و دو منطقه لنگرود به نام های «فشکالي محله» و «راه پشته» را به یکدیگر متصل می نماید. در گویش گیلکی لنگرودی، به آن خَشته پٌل و خَشته پورد می گویند.

یکی از جاذبه‌های طبیعی استان کهگیلویه وبویراحمد روستای زیبای مه‌گردی در شمال شهر زیبای سرفاریاب و دامنه‌های کوه استوار نیر است.  بخش سرفاریاب از توابع شهرستان چرام در کهگیلویه و بویراحمد جایی است که به دلیل دارا بودن چشمه سارهای فراوان و جاذبه های طبیعی و معنوی بی نظیر در همه فصول سال مورد توجه گردشگران است.
روستای مه‌گردی گرچه اکنون به علت مهاجرت ساکنان خود چندین سال است که خالی از سکنه است؛ اما جاذبه طبیعی بکر و چشمه‌های جوشان آن همواره مأمن گردشگران و طبیعت دوستان است.

این منطقه زیبا و رویایی دارای پوشش گیاهی متنوع و طبیعت دل‌انگیزی است که اگر نتوان گفت بی‌نظیر، اما کم‌نظیر است.البته چیزی که در «مه‌گردی» بیش از هر چیز دیگر خودنمایی می‌کند و به عنوان نماد این منطقه شناخته می‌شود؛ سنگ زیبا و خارق‌العاده‌ای است که به «سنگ چهره» مشهور است.

سنگ چهره در ۱۰۰ متری روستای متروکه مه‌گردی و بر فراز صخره‌ای به ارتفاع ۸۰۰ متر قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۰۰ متر است.

سنگ چهره بر روی تکیه گاهی کوچک و با با ابعادی که شاید حدود ۴ مترمربع باشد در  در لبه پرتگاه قرار گرفته است و این طور بنظر می رسد که هر لحظه ممکن است سقوط کند . از قرار معلوم این  سنگ صدها سال است که  به همین صورت پابرجا مانده، اما هر آن ممکن است بخاطر ضربه دیدن و یا فشاری که به ان وارد می شود تعادلش به هم بخورد و سقوط کند و این موضوع را باید کوهنوردان و کسانی که از این منطقه دیدن می کنند دقت کنند.